Oliver Mandic +

Oliver Mandić rođen je 1953. godine u Užicu. Jedan je od retkih muzičara sa ex- YU prostora koji su imali podlogu klasičnog muzičkog obrazovanja, obzirom da je završio muzičku školu sa željom da postane pijanista.
Međutim, široj javnosti se ipak predstavio kontraverznim nastupima u TV emisji "Beograd noću" 1971. godine, kada je izašao i njegov prvi album "Probaj me". Veliki deo publike bio je šokiran njegovom pojavom, ali je emisija ipak dobila nagradu "Zlatna ruža Montreala" i snimljena je kasnije na video kaseti, što je u to vreme bila retkost.
Mandić je na kratko, 1991. godine bio i član Riblje čorbe. Ideja je bila da postane klavijaturista benda i da svoje kompozicije, na kojima je vokale otpevao Bora Đorđević, objavi na albumu "Labudova pesma". Međutim, pre izlaska albuma, Mandić i Bora su se žestoko posvađali pa je saradnja prekinuta. Album se pojavio 1992. godine, ali bez kompozicija Olivera Mandića.
Mandić se okušao i u sferi filmske muzike. Komponovao je soundtrack-ove za filmove "Nacionalna klasa" i "Poslednji krug u Monci"
Ovaj pevač je veliki protvnik muzike koju je pravio Goran Bregović i Bijelo dugme uopšte, i opisuje je kao "seljački rok" i "pastirski rok". Takođe, imao je izrazito negativno mišljenje o sarajevskoj muzičkoj sceni 80-ih godina: Hariju Mata Hariju, Merlinu, Plavom orkestru, Crvenoj jabuci. Nazivao ih je "rock 'n' roll abortusima". Sa druge strane, cenio je Zdravka Čolića kao velikog profesionalca i dobro sarađivao sa njim još od 70-ih godina.


Bez obzira na svoju, posve intrigantnu prirodu i političku orijentaciju, Oliver Mandić ostaće zapamćen po mnogim hitovima koji, ako ništa drugo, slušaocu izmame osmeh na lice, mada ima i onih koji će psihički labilnijeg slušaoca naterati i žilet u ruke da uzme.
Pamtimo ga po pesmama Zbog tebe bih tucao kamen (moj favorit), Ljuljaj me nežno, Kreni kroz vene, Osloni se na mene i mnogim drugim.