DIVLJAN VLADIMIR
(Beograd)



Gitarista, kompozitor i pevač Vladimir Divljan rodjen je 1958. godine u Beogradu. Još u osnovnoj školi sa komšijama, basistom Zdenkom Kolarom i bubnjarem Božom Jovanovićem osniva klinačke sastave. Krajem sedamdesetih godina sa Zdenkom je u
jazz rock grupama Merilin i Zvuk ulice, a zatim od 1980. do 1984. godine u grupi Idoli.

Diplomirao je 1980. godine na Rudarsko-geološkom fakultetu na grupi za petrologiju i geohemiju. Po prestanku rada Idola, kraće vreme se bavio mišlju da pokrene grupu Hondini sinovi u kojoj je bas trebalo da svira Branko Isaković, bubnjeve Piko Stančić a gitaru Gagi Mihajlović. Ipak se odlučio za samostalnu karijeru.

LP "Tajni život AP. Šandorova" snimio je sa pijanistom Aleksandrom Šandorovim koji se do tada bavio samo klasičnom muzikom. Bliski saradnik na realizaciji ploče bio je i klavijaturista Djordje Petrović. Žanrovski raznovrsan, LP pored dva instrumentala "1986." i "1987." donosi minimalistički swing "Neću ništa da znam", klasičnu Divljanovu baladu "Više nisam tu" i hit pesmu "Patuljci" na kojoj prvi put pokazuje interesovanje za semplove u muzici. Semplovani zvuci nalaze se i na ostatku materijala, tako da je koristio snimke oglašavanja zrikavaca, motora "fiće", zvuk razbijanja stakla, udaranja o nakovanj i slično. Po objavljivanju ploče sa Zdenkom Kolarom, Sašom Šandorovim i bubnjarom Markom Milivojevićem polazi na turneju.

Jedno vreme je nastupao sa zagrebačkom grupom Le Cinema i oni su koncertni snimak pesme "Maršal" iz repertoara Idola uvrstili na LP "Rocking At The Party Live!" (Suzy 1989.). Za TV seriju "Čovek u srebrnoj jakni" Divljan je obradio pesme grupe The Beatles sa takozvanog "Befog albuma", a radio je songove za TV emisiju "Podijum". Za film "Kako je propao rokenrol" Divljan je uradio muziku za priču "Do izvora dva putića" reditelja Zorana Peza. Taj materijal je objavljen na ploči "Kako je propao rokenrol" (PGP RTB 1989.). Sa Srdjanom Gojkovićem Giletom učestvuje u predstavi "Rokenrol za decu" pozorišta Boško Buha koja je doživela preko sto izvodjenja. U okviru toga objavljuju LP "Rokenrol za decu" sa obradama dečjih pesama. "Rokenrol bukvar" predstavlja nastavak iste ideje, s tim što su Vlada i Gile napravili muziku na tekstove Ljubivoja Ršumovica za TV emisiju "Fazoni i fore".

Tokom 1990. godine sa Giletom, bubnjarom Pikom Stančićem i basistom Zoranom Radomirovićem Švabom snima LP "Lutka koja kaže ne". Autori pesama su Vlada i Gile, a tu se nalazi obrada pesme "Lutka koja kaže ne" Migela Polnarefa u prepevu Djordja Marjanovića. Za obradu "Vi, ž'tem mon amur", koja je posvećena Seržu Ginzburgu i njegovom hitu "Je t'aime" iz šezdesetih godina, iskorišteni su semplovi pesama grupa Black Sabbath, Time, najava Žike Jelića iz YU grupe sa njihovog koncerta na BOOM festivalu, kao i glas Miene Dravić sa njene aerobik kasete. Od starih pesama snimili su "Srećan ti rodjendan" koju je Divljan svojevremeno napisao za Sladjanu Milošević. U leto 1991. godine Vlada i Gile rade muziku za film "Crni bombarder" koja se pojavila na istoimenom kompakt disku.

Avgusta 1991. godine Divljan odlazi u Australiju gde i danas živi. U početku je svirao standarde sa lokalnim bendom u Sidneju, saradjivao sa pevačicom Maks Šaram, radio na lokalnom radiju koji emituje program na srpskom jeziku, a postepeno je počeo da komponuje muziku za televizijske filmove. Zatim je primljen u komitet Udruženja filmskih kompozitora, a od februara 1996.godine studirao je na sidnejskoj Filmskoj akademiji, na odeljenju za zvuk. Tokom zime 1995./1996. boravio je nekoliko meseci u Jugoslaviji i tom prilikom je održao nekoliko koncerata sa, samo za tu priliku formiranim, Old Stars Bendom. Tih večeri sa njim su svirali Saša Šandorov, Zdenko Kolar, Srdjan Gojković, Marko Milivojević i Boris Bunjac (udaraljke). Delimično akustičarske verzije starih pesama iz repertoara Idola i kasnije Vladine karijere snimljene su na njihovim novosadskim koncertima u Studiju M, januara 1996. godine i objavljene na kompakt disku "Odbrana i zastita". Januara 1997. godine Divljan sa Kirilom Džajkovskim (ex Leb i sol) u okviru grupe Aparatchiks objavljuje u Sidneju četiri teme na disku "Dekada" (Avant Garde Records). Reč je o miksovima na kojima su semplovani delovi govora Slobodana Miloševića iz njegovih raznih, pretežno kontradiktornih faza. Na sledećem disku "Recorded Supplement" (Avant Garde Records 1997.) Divljan i Džajkovski su snimili devet tema u kojima se bave istraživanjem savremenog zvuka. Septembra 1997. godine Divljan se opet vratio u Jugoslaviju i posle serije koncerata pristupio snimanju nove ploče.

Diskografija:

Samostalni albumi:
  • "Tajni život A. P. Šandorova" (1988)
  • "Odbrana i zaštita" (1996) - uživo, kao Vlada Divljan Old Stars Band
  • "Sve laži sveta" (2000) - kao Vlada Divljan Old Stars Band
  • "Vlada Divljan presents Die Tonzentrale" (2003) - kao Die Tonzentrale
Zajednički radovi:
  • "Rokenrol za decu" (1989) - Vlada i Gile; muzika za decu
  • "Rokenrol bukvar" (1990) - Vlada i Gile; muzika za decu
  • "Lutka koja kaže ne" (1991) - Vlada, Gile, Piko, Švaba
  • "Recorded Supplement" (1997) - kao Aparatchiks (Vladimir Divljan i Kiril Džajkovski); objavljeno u Australiji
  • "Decade" (1997) - kao Aparatchiks (Vladimir Divljan i Kiril Džajkovski); objavljeno u Australiji
Filmska muzika:
  • "Šest dana juna" (1985) - učešće; album objavljen pod firmom VIS Idoli iako grupa nije postojala
  • "Crni bombarder" (1992) - učešće
  • "3 palme za 2 bitange i ribicu" (1998) - učešće
  • "Donau, Duna, Dunaj, Dunav, Dunareau" (2003)
  • "Sedam i po" (2006)
  • "Čekaj me, ja sigurno neću doći" (2009)